ท่านชัย บก.หนังสือรับน้อง ได้วานให้ผมเขียนบทความที่มีคติสอนใจมาหนึ่งชิ้นงาน ผมจึงได้เขียนนิทานเรื่องนี้ขึ้นมา พอดีได้นำมาขัดตาทัพจังหวะที่ไม่มีอะไรจะอัพบลอก เชิญอ่านตามอัธยาศัย...

กระต่ายกับเต่า

ngonggoothebyrd

                หลังจากเหตุการณ์ที่เจ้าเต่าน้อยได้คืบคลานเข้าเส้นชัยอย่างแช่มช้าสง่างาม จนชนะกระต่ายผู้ประมาทหลงระเริงในความเร็วของตัวเองได้อย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง ชื่อเสียงเกียรติคุณของมัน ก็เป็นที่ยกย่องเลื่องลือ ได้รับการจารึกเป็นนิทานให้มนุษย์ทั่วโลกใช้สอนลูกสอนหลาน จนกระทั่งเจ้าหญิงแสนสวยแห่งเมืองหนึ่ง เลือกที่จะขอจูบมันแทนเจ้าชายกบ พ่อแม่ของเด็กเลี้ยงแกะ อ้อนวอนให้มันไปเฝ้าแกะแทนลูกขี้ปดมดเท็จของตน หรือแม้กระทั่ง ฝูงกบเลือกนาย ยังได้พากันขอให้มันไปครอบครองฝูง

...แต่ก็น่าแปลกใจ...เจ้าเต่าปฏิเสธทุกข้อเสนออันทรงเกียรติทั้งสิ้น...

                แม้เจ้าเต่าพระเอกของเราจะไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือพิมพ์หรือดูทีวี แต่มันก็พอจะทันสมัยกับเขาบ้าง โดยมันได้อ้างความ “พอเพียง” อันเป็นกระแสอินเทรนด์ในปัจจุบัน มาชี้แจงว่า มันต้องการจะอยู่ในบึงเล็กๆแห่งนี้ เฝ้าแทะเล็มยอดผักบุ้งอ่อนๆอย่างเรียบง่ายไปชั่วชีวิต

ทำให้ทุกคนต้องจ๋อยกลับไป

                จนกระทั่งวันหนึ่ง ฝูงอีเก้งและกวางในป่าแถบทิศตะวันออก ได้พร้อมใจกันยึดอำนาจแรดที่เป็นผู้นำของตนเอง ด้วยเหตุว่า เจ้าแรดได้ไปคบค้าสมาคมกับเหล่าเสือและสิงโต จนอาจนำมาซึ่งอันตรายต่อความปลอดภัยในชีวิตและความมั่นคงของฝูงได้ ทำให้ขณะนี้เหล่าอีเก้งและกวางอยู่ในสภาพไร้ผู้นำ พวกมันร้อนใจมาก จึงได้ลองส่งเทียบเชิญไปขอร้องเจ้าเต่าให้มาเป็นจ่าฝูง เพราะกิตติศัพท์ความไม่ประมาทและความเพียรที่เจ้าเต่าได้เคยสั่งสมไว้

ตัดกลับมาที่เจ้าเต่า...เมื่อได้รับเทียบเชิญแล้ว มันก็ลังเลใจ...

                แน่นอนว่ามันยึดมั่นในหลักการพอเพียง แต่อีกใจหนึ่ง มันก็คิดว่า หากอีเก้งและกวางทั้งหลายซึ่งเปี่ยมไปด้วยความเหลาะแหละจะต้องปกครองตัวเองแล้ว เผ่าพันธุ์ของมันอาจถึงกาลสิ้นสุดไปโดยไม่ยาก สมดุลทางนิเวศวิทยาจะต้องเสียไป โลกจะถึงกาลวิบัติ (ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ...)

ถึงเวลาแล้วที่มันต้องยื่นตีนเข้ามากอบกู้สถานการณ์

                เจ้าเต่าตัดสินใจตอบรับข้อเสนอ เข้าดำรงตำแหน่งผู้นำแห่งฝูงอีเก้งและกวางอย่างกล้าหาญ เหล่าอีเก้งและกวางจัดงานสมโภชเฉลิมฉลองนายใหม่ของมันเป็นเวลาสามวันสามคืนอย่างสมเกียรติ โห่ร้องระงมท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา สร้างความประทับใจให้เจ้าเต่าเป็นล้นพ้น ในคืนนั้นเอง เจ้าเต่ารู้สึกคันยิบๆตามตัว แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

                ความรื่นเริงได้ผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับลมพัด สิ่งที่กำลังเริ่มต้นคือภารกิจของผู้นำที่เจ้าเต่าได้รับ ซึ่งนับได้ว่าเป็นเรื่องหนักหนาเกินกว่าที่มันจะคาดคิดถึง เพราะปัญหาต่างๆที่เจ้าแรดได้หมักหมมไว้มันมากมายเสียจนมิอาจจะกล่าวในที่นี้ได้หมด(อาจจัดพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือรับน้องเล่มถัดไป หากผู้เขียนพอมีเวลา) 

                ที่ปรากฏเด่นชัดก็มีเรื่องที่ฝูงช้างซึ่งเจรจาทวิภาคีเอาไว้แล้ว เข้ามารุกล้ำทุ่งหญ้าเขียวสดอันเป็นแหล่งอาหารหลักของฝูง เรื่องร้านอาหารป่าที่มนุษย์เข้ามาเปิดแถวชายป่า ชอบฉุดคร่าเอาอีเก้งสาวๆไปผัดพริกแกงเป็นเมนูเด็ด แต่ทุกเรื่องก็ยังไม่น่ากลัวเท่าสายตาที่มีแววชั่วร้ายของเสือและสิงโต ซึ่งมุ่งจะครอบงำฝูงทุกวิถีทาง โดยมีกระบวนการที่เร้นลับ เกินสติปัญญาของเจ้าเต่าผู้มีแต่ความไม่ประมาทจะคาดเดาได้ ...

ในตอนนี้ หากผู้อ่านทุกท่านจะลองมองความเป็นไปในฝูงอีเก้งและกวาง ก็จะพบได้ว่าเกิดความระส่ำระสายไปทั่ว อีเก้งรุ่นๆยังคงหายตัวไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ ลูกกวางเที่ยวเล่นเหลวไหลไปกับฝูงลิง ทุ่งหญ้าซึ่งเป็นแหล่งอาหารกลายเป็นสีน้ำตาลแห้งกรังไม่เหลือความเขียว เสือสิงห์เข้ามาแทรกแซงกิจการต่างๆภายในฝูงจนเกิดความวิบัติฉิบหายทุกหย่อมหญ้า ฝูงอีเก้งและกวางค่อยๆถูกสิงโตกินไปทีละตัวสองตัวอย่างถูกต้องตามกฎหมาย โดยที่เจ้าเต่ายังคงดันทุรังจัดการกับปัญหาด้วยสติปัญญาน้อยนิดอันกำกับความเพียรที่มันภูมิใจเป็นหนักหนา ความหนักใจอย่างเดียวของมันในขณะนี้คือ มันรู้สึกได้ว่าเริ่มมีอะไรงอกออกมาจากหัวของมันสองข้าง

ตอนนี้...ความเคารพตัวเองของเจ้าเต่า พุ่งสูงจนเกินกว่าใครจะรั้งอยู่เสียแล้ว...ฝูงอีเก้งและกวางบางส่วน เข้ามาทัดทานวิธีการปกครองของเจ้าเต่า แต่มันก็ไม่ใส่ใจ พลางเสียขนปุยๆขาวๆที่งอกขึ้นมาใหม่ตามกระดองอย่างใจเย็น  แม้แต่บางครั้ง สโนว์ไวท์ผู้เลอโฉมเข้ามาเก็บดอกไม้ในป่า แวะมาคุยอะไรด้วยเล็กน้อย  เจ้าเต่าก็กระโดดหนีไปเสียดื้อๆ

                 ตัดกลับไปที่กระต่ายตัวที่วิ่งแข่งกับเจ้าเต่า... มันเพิ่งตื่นขึ้นมาตรงลู่วิ่ง พร้อมกับได้รับข่าวดีว่า มีสมาชิกเพิ่มเข้ามาในสายพันธุ์ของมันอีกหนึ่งตัว ไม่ใช่ใครอื่นไกล ...เจ้าเต่านั่นเอง ทางสมาคมกระต่ายสากลได้จัดงานรับน้องใหม่ให้เจ้าเต่า(กระต่ายน้อย) พร้อมทั้งมอบหมายหน้าที่ให้มันไปท้าเต่าวิ่งแข่ง สร้างวงจรชนิดนี้ต่อไปไม่รู้จบสิ้น

                นิทานเรื่องกระต่ายกับเต่าของอิสป มนุษย์เล่าให้ลูกหลานฟังก่อนนอนเพื่อเป็นคติสอนใจ  แต่เรื่องกระต่ายกับเต่าของผู้เขียนเรื่องนี้ เป็นนิทานที่เสือและสิงโต เล่าให้ครอบครัวฟังอย่างสนุกสนานครึกครื้นบนโต๊ะอาหารที่มีซากอีเก้งและกวางวางเกลื่อนเต็มโต๊ะ...